
รวมถาม-ตอบ พระพิฆเนศ ได้รับความนิยมตั้งแต่ยุคไหน
- Blackcat
- 92 views

พระพิฆเนศ ได้รับความนิยมตั้งแต่ยุคไหน พระพิฆเนศเริ่มได้รับความนิยมและปรากฏเป็นเทพเจ้าองค์สำคัญตั้งแต่ ยุคคุปตะ ซึ่งเป็นยุคทองของศาสนาฮินดู ที่มีการสร้างเทวรูป และบันทึกคัมภีร์ระบุบทบาทอย่างเป็นทางการ
พระพิฆเนศ หรือ พระคเณศ เริ่มต้นจากการเป็นเทพท้องถิ่น หรือเทพแห่งอุปสรรคในยุคโบราณ ก่อนจะก้าวขึ้นมาเป็นเทพเจ้าองค์สำคัญ ในศาสนาฮินดูที่มีการยอมรับอย่างเป็นทางการใน ยุคคุปตะ ซึ่งเป็นช่วงเวลา ที่เริ่มมีการสร้างเทวรูปหินสลักอย่างจริงจัง และปรากฏหลักฐานทางประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ยังมีวรรณกรรมสนับสนุนอย่างชัดเจนในคัมภีร์ปุราณะ
พระพิฆเนศ เป็นโอรสของ พระศิวะ และ พระนางอุมาเทวี ทรงเป็นเทพแห่งความสำเร็จ ปัญญา และการขจัดอุปสรรค โดยมีความเชื่อว่าต้องบูชาก่อนเริ่มกิจการใด ๆ เสมอ
พระองค์เริ่มปรากฏเป็นเทพเจ้าองค์หลัก ที่มีรูปลักษณ์ชัดเจนใน ยุคคุปตะ (ราวคริสต์ศตวรรษที่ 4–5) ซึ่งมีการสลักเทวรูปหิน และบันทึกในคัมภีร์ปุราณะอย่างเป็นทางการ (2026-08-02) [1]
หลักฐานรูปสลักเก่าแก่ที่สุดค้นพบที่ ถ้ำภุมร่า (Bhumara) ประเทศอินเดีย ซึ่งนักโบราณคดีกำหนดอายุย้อนไปได้ถึงช่วงของ ราชวงศ์คุปตะ
ต้นกำเนิดและตำนานการเกิดของพระองค์ ปรากฏเด่นชัดใน คัมภีร์ศิวปุราณะ (Shiv Purana) และ คัมภีร์คเณศปุราณะ ที่รวบรวมขึ้นในช่วงหลัง โดยในคัมภีร์คเณศปุราณะ จะบรรยายถึง เทคนิคการบูชา ความเชื่อ และหลักปรัชญาของนิกายคณปัตยะ โดยจะแบ่งออกเป็น 2 ภาค ได้แก่ อุปาสนาขัณฑะ (Upasanakhanda) 92 บท และ กรีฑาขัณฑะ (Kridakhanda) ประกอบด้วย 155 บท (2025-03-21) [2]
นั่นเป็นเพราะคัมภีร์ของฮินดู ระบุว่า พระศิวะ ประทานพรให้พระองค์เป็น “วิฆเนศวร” หรือผู้เป็นใหญ่เหนืออุปสรรคทั้งปวง มีอำนาจทั้งในการสร้างอุปสรรคขัดขวาง และดลบันดาลความสำเร็จ
อิทธิพลของ พระพิฆเนศ แพร่เข้ามาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (รวมถึงประเทศไทย และ กัมพูชา) ตั้งแต่หลังพุทธศตวรรษที่ 10 เป็นต้นมา ผ่านการค้าและศาสนาพราหมณ์-ฮินดู โดยหลังจากพุทธศตวรรษที่ 16 ก็จะมักปรากฏพระองค์ ในลักษณะของ เทพแห่งการรจนาคัมภีร์ต่าง ๆ
เช่น คัมภีร์มหาภารตะ และ คายะตรีตันตระ ส่วนเทวรูปของ พระพิฆเนศ ในศิลปะขอมนั้น จะมีขนาดและรูปแบบที่ต่างกันออกไป แต่ที่รู้จักกันมากที่สุดมักจะมี 2 พระกร วางอยู่บนพระชานุ ในท่าประทับนั่งขัดสมาธิราบหรือขัดสมาธิเพชร แต่หากประทับยืนก็จะมี 4 พระกร (2018-08-10) [3]
มี พระพิฆเนศ หรือ พระคเณศ ในคติความเชื่อของศาสนาฮินดู มีคัมภีร์ระบุถึงปางอวตาร และปางสำคัญไว้หลายรูปแบบ โดยหลัก ๆ ที่ปรากฏในคัมภีร์โบราณแบ่งออกเป็น 8 ปางอวตารหลัก (ตามคัมภีร์มุทกลปุราณะเพื่อปราบอสูร) และ 32 ปางอวตารย่อย ที่มีความหมายและอานิสงส์
ในการบูชาแตกต่างกันไป เช่น ปางเด็ก ปางนักรบ หรือปางประทานทรัพย์ โดยสามารถรับชมข้อมูลของลักษณะของ พระพิฆเนศ ทั้ง 32 ปางอวตาร ได้ที่ Youtube
เทศกาลเฉลิมฉลองขนาดใหญ่ระดับชาติ “คเณศจตุรถี” ได้รับการฟื้นฟู และจัดขึ้นอย่างเป็นทางการครั้งแรกเพื่อปลุกกระแสรักชาติโดย โลคมันยา ติลัก (Lokmanya Tilak) ในปี ค.ศ. 1892 อ่านข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ Wikipedia

พระพิฆเนศ เริ่มก้าวขึ้นมาเป็นเทพเจ้าที่มีรูปลักษณ์ และศาสนสถานบูชาชัดเจน ในยุคคุปตะ ก่อนจะแผ่ขยายอิทธิพลทางความเชื่อ ไปยังภูมิภาคอื่น ๆ จนกลายเป็นศูนย์รวมจิตใจ ของผู้ที่ศรัทธาในปัจจุบันอย่างกว้างขวาง

